Wat een bijzondere dagen waren dit. De retraite op Kaldenbroek in februari 2026 heeft me niet alleen tijdens het verblijf geraakt, maar werkt ook nu nog door. Het is leerzaam, boeiend, intens en vooral inspirerend wat deze dagen in beweging hebben gezet.
Toen ik naar huis ging, voelde ik vooral nieuwsgierigheid en lichte spanning: hoe zou het gevoel van balans dat ik tijdens de dagen had ervaren zich verder ontvouwen? Wat me verraste, was dat het gewoon bleef. Als een stille aanwezigheid op de achtergrond. Steeds weer opent zich als het ware een luikje naar binnen met de geruststellende ervaring: alles is goed, niets hoeft geforceerd te worden. Dat geeft geen stress of onzekerheid, maar juist vertrouwen.
Het programma vond ik heel goed opgebouwd. Er was ruimte voor jezelf, ruimte om na de warme maaltijd even met anderen te zijn, en daarna weer met aandacht het avondblok in. Voor mij was de balans perfect.
Wat mij in het bijzonder raakte, was het stilteblok. Dat was zó goed gepland. Geen verplichte praatjes meer voor het slapengaan, en de ochtend in stilte tot aan de warme maaltijd, met een intens en verdiepend programma – in één woord: geweldig. En nergens voelde het geforceerd.
En dan het eten: in één woord geweldig.
Wat me misschien nog wel het meest verrast, is hoe het geleerde doorwerkt in mijn dagelijks leven. Het resetten en inchecken – wat we tijdens deze dagen vaak en intens hebben gedaan – pas ik nu ook toe in het contact met mijn hond. En dat heeft merkbaar effect, bijvoorbeeld tijdens het samen lopen aan de lijn. Het is bijzonder om te merken hoe wezenlijk anders contact wordt als je echt aanwezig bent.
Kortom: deze retraite was niet alleen waardevol op het moment zelf, maar werkt diep en duurzaam door. Een ervaring om met dankbaarheid op terug te kijken.